LasIndias.blog

Conquistar el trabajo es reconquistar la vida

Grupo de Cooperativas de las Indias

videoblog

libros

La Indioj kaj la indjanoj dek jarojn poste

Estas bona momento por dimandi kiuj rilato ni havas kun la malriĉa kaj malgranda entrepreno de dek jarojn antaŭ.

ArmilasferoLa dua de oktobro de ĉi jaro estos la deka datreveno de la fundiĝo de la «Societo de la Elektronikaj Indioj», la fondinta entrepreno de la Indjana Kooperativo Grupo. Kvankam ĝi havis nur tri fondintajn membrojn —Natalia Fernandez, Juan Urrutia kaj mi—, «la Indioj», kiel baldaŭ oni nomas lin, estis la rezulto de antaŭa longa proceso de evoluo de la ciberpunka movado en la Hispana. Fakte je 2002 Nat kaj mi ankaŭ refondis Ciberpunko mem kiel asocio pro la civitaj rajtoj en la reto. Ni sciis ke, speciale dum la komencoj, ni necesos ampleksan intelektan medion. La celo de la entrepreno neniam estis riĉigi nin, sed gajni aŭtonomion eksperimentanta kaj vivanta la novajn eblojn kiuj ni perceptis kaj teoriadis en la reto en nova kampo: la merkato.

Antaŭe

Ĝi estis nur idealista celo. Ĝi estis la konsekvenco de la nia sperto. Ni tri ĝuste fermis unu monato antaŭ «Piensa en Red!» («Pensu rete!»), la nia unua entrepreno. Ĝia sukcesoj estis grandaj: ĝi estis la unua Eŭropa entrepreno de programaro por poŝkomputiloj, kaj kreis la unuajn programaron kaj strukturojn por distribue administri hospitalojn sed eĉ konektis, tra satelito, doktoroj en la hospitalo kun vunditaj en la batalokampo. Ni ankaŭ kreis la unuan blogon farita per movebla iloj en la mondo, ni instalis la unua vifio (wifi) en la Hispanio kaj ni fondis la duan pli grandan servon de gastigo en la Ibera Inter-reto. Sed fermis. Ekstere problemoj de la kapitalistoj malkovris ke nek ĉiuj la 20 laboristoj (kiu estis ankaŭ akciuloj) nek la plejgrandaj kapitalistoj havis sufiĉan engaĝon kun la projekto. Ni estis -kaj ankaŭ ni estas- amikoj, sed ni ne estis komunumo. Je la horo de la malfacila decidoj, la plejmulto el ambaŭ preferis kundividi la kapitalon kaj fermi la entreprenon. Fakte la ĉefoj de projektoj preferis labori kun sia nova sperto en nia tiam fama projektoj en aliaj, pli granda entreprenoj. Kaj ni lernis gravan lecionon: la interna demokratio sen vera komunumo ne funkcias. Sed tri el ni decidis rezigni al nia parto por favori la malpli kvalifitaj laboristoj kaj rekomenci poste… ekde nulo.

La Elektronikaj Indioj

Je 2001 Juan Urrutia publikigis en la teoria revuo «Ekonomiaz» sian faman eseon «Retoj de homoj, Inter-reto kaj logiko de la abundo». La distribuitaj retoj aperis tiel kiel ekonomia bazo de novaj samtavolana rilatoj kaj ĉiam kreskanta diverseco. La ciberpunkoj rekonis en ĉi eseon la fundamentojn de la nova Ekonomiko kiu ni necesis per eksporti la novajn liberojn kiu ni vivas en la reto al novaj kampo de la vivo. Ni komencis tiam nomi la Inter-reto, la Elektronikaj Indioj.

En la Ibera historio «Indioj» estis la nomo de la novaj landoj, de la nova mondo eltrovita de Kolon kaj frue konceptigita, pro sia abundo, kiel la «origina paradizo». Sed ĉar estis paradizo, lando kiu ne konis la «origina peko», baldaŭ la reĝo malpermesis vojaĝi tien al la «novaj kristanoj», la 70% el la ibera popolo. Por preni ŝipo al la Indioj oni devas demonstri la sia «sanga pureco». Ĉi okazo, ni pensis, ni eltrovos la abundon antaŭ, ni ne estos enprizonigitaj en la malnovaj limoj desegnitaj de la povo.

Sed kvankam la revo estas la abundo, la novaj komencoj ne estis facila. Nur tri mil sep eŭroj de kapitalo ne estis nesufiĉa eĉ por pagi la leĝan elspezojn de konstituado kaj la unuan monat-pagon de kelkan mikro-oficejo. La solvoj kiuj ni prenis tiam, grave donis formon al la naturon de la projekto mem, ŝanĝinta nian viv-manieron ĝis hodiaŭ.

La pli necesa kurta-tempe celo estis trovi klientojn. Sed ni ne havas nek monon por aĉeti reklamojn nek sociajn rilatojn en la korporacia mondo. Ni bezonis novajn ilojn por rakonti nian sperton, por montri, en la pli malmola momento de la punktocoma krizo, kia nia tre malgranda entrepreno estis fidinda kaj ni havis verajn kontribuojn por la tradiciaj entreprenoj. Ni serĉis en la reto blogojn de entreprenojn en la tutmondo… kaj ni ne trovis ilin. Estis neniu modelo. Ni komencis verki. Je la sepa de oktobro la Indjana Kuriero, nomita tiam la Injdiana Log-libro, estis naskita. Estis la unua entreprena blogo en la mondo kaj poste estos ankaŭ la unŭa blogo kiuj afiŝojn estos eldonita kiel papero-libro de fama eldonejo. La blogo estis la vojo kiu malkovris nin al la niaj unuaj klientoj, sed, pli grave en la tempo, al la nuna indianoj.

Aliflanke, dum la tempo sen klientoj aŭ kun malmultegan venditajn, la du laboristaj membroj -Nat kaj mi- ne revis salajron. Ni ne havis sufiĉan monon por tio. Mi dormis en la oficejo, Nat laboris kelkaj horoj ekstere la Indioj, kaj ni havas la minimumo por manĝi ĉiutage kaj pagi la rentojn de la oficejo kaj de la ĉambro en kundividigita apartamento kie Natalia loĝis. Poste, kiam la klientoj komencis enveni, ni decidis revi nur la minimuman kvanton de mono necesa por normala konsumoj kaj komfortoj.

La entrepreno estos la ekonomia strukturo de nia kreanta komunumo kaj tial havos la ĉiujn mono-rimedojn kaj riĉo-fontojn; ni ne havos -kaj ankaŭ ni ne havas- personajn ŝparojn, proprietaĵojn aŭ klientojn, la kooperativo estas nia komuna ŝparo kaj la nur unua posedanto de ĉiuj ni ĝojas. Sur la tempo, kun la kresko de la indjana komunumo kaj sia ekonomio, la unuaj indjanaj sidejoj aperis sub la sama spirito: amplaj komunaj instalaĵoj, kun loĝejoj kaj oficejoj, personaj kaj komunaj spacoj kun-posedataj. Koncize: ekonomie ni estas plu proksima al tradiciaj kibucoj ol al la grandaj kooperativoj de la Grupo Mondragon.

Kompreneble, poste la novaj kooperativoj kaj entreprenoj de la kooperativa grupo povas elekti sian propran ekonomia sistemo, sed ankoraŭ la membroj de la indjana komunumo, la indjanoj, estas nur kiu menbriĝas en ĉiuj kooperativoj kiu partoprenas la originan sistemon interne kaj inter si.

La produktado

Kiel ciberpunkoj kiuj ni estas, ni sciis ke «sub ĉiuj arkitekturoj de komunikado kaŝiĝas strukturo de povo». Kompreni la povo de la topologioj de la retoj estis nian ĉefan malegalecon ne nur teorie, en la parolado aŭ kiel ciberaktivuloj sed ankaŭ en la merkato. Ni estis konsciantoj ke niaj ofertoj estas «portantoj de mondoj, sociaj projektoj kaj etikaj valoroj». Produkti kaj vendi estas formo ankaŭ de ŝanĝi la mondon. Kiel konsult-entrepreno ni havas la ŝancon de enporti al la entreprenoj novajn negocmodelojn, internajn organizadosistemojn kaj laboretiko kiuj vere gravas kaj poste, kiel aktivuloj ni povas apliki la kreita scio al sociaj projektoj.

Poste, ĉiuj kooperativo el la kooperativa grupo plifortigis la modelon. Hodiaŭ, la konsult-negoco estas la fundamenta financa-fonto de la grupo. Kaj krei kaj organizi novajn kooperativojn kaj entreprenojn konstituas nian ĉefan aktivon.

Ĉi septembro ni fondos du novajn entreprenojn Bilbon, nomitaj Gaman kaj Fondaki. Gaman verkos liberan programaron. Fondaki estos la unua entrepreno de publika inteligenteco de Eŭropo. Ambaŭ donos laboron, sur novaj sistemo de valoroj, kun produktoj fortiganta de la teksaĵo de la malgrandaj entreprenoj, al dekduopo de homoj en la mezo de la pli grava krizo, kun la plej granda indekso de senlaboreco ol la ibera ekonomia historio.

Ambaŭ fondiĝoj estos la plej bona demonstrado de kiuj estas «la Indioj» kaj kion faras la indjanoj. Sed principe, estos la plej bona celebrado de la nia dekjaraj dat-reveno.

«La Indioj kaj la indjanoj dek jarojn poste» recibió 0 desde que se publicó el lunes 13 de agosto de 2012 . Si te ha gustado este post quizá te gusten otros posts escritos por David de Ugarte.

Deja un comentario

Si no tienes todavía usuario puedes crear uno, que te servirá para comentar en todos los blogs de la red indiana en la
página de registro de Matríz.

Grupo de Cooperativas de las Indias.
Visita el blog de las Indias. Sabemos que últimamente no publicamos demasiado pero seguimos alojando a la red de blogs y a otros blogs e iniciativas de amigos de nuestras cooperativas.